Jubileuszowy Zjazd Słowiański

Moskwa-Petersburg, 26 maja -2 czerwca 2017 roku

 

Referat Polskiego Komitetu Słowiańskiego

 

 

Rozwój ruchu słowiańskiego w Polsce

 

Bracia Słowianie!

Współczesny ruch słowiański w Polsce został zainicjowany przez naszą partię – Polską Wspólnotę Narodową. Jego celem było podtrzymywanie w zmienionej formule jedności Narodów i Państw Słowiańskich, uzyskanej w wyniku wspólnego zwycięstwa w 1945 roku nad nazistowskimi Niemcami i wspólnej przynależności do utworzonego po wojnie obozu socjalistycznego. Chodziło o podtrzymanie i umacnianie tej jedności w sytuacji rozwiązania obozu socjalistycznego, postępujących zmian ustrojowych oraz narzucania Polsce i innym Państwom Słowiańskim integracji z kapitalistyczno-globalistycznym Zachodem.

Pierwszą poświęconą temu celowi podróż odbyła nasza delegacja do Leningradu w październiku 1990 roku. W styczniu 1991 roku byliśmy w Leningradzie współinicjatorami powołania międzynarodowej organizacji słowiańskiej o nazwie Sobór Słowiański. Jego współprzewodniczącymi zostali wybrani Stanisław Karpow z Rosji i Bolesław Tejkowski z Polski. Dalsze zjazdy Soboru Słowiańskiego odbyły się w maju 1991 roku w Moskwie i w lipcu 1991 roku w Mińsku.

W latach 1992-1995 byliśmy współorganizatorami i uczestnikami narad i konferencji ruchu słowiańskiego w Moskwie, Kijowie, Mińsku, Warszawie i Krakowie. Zorganizowaliśmy tam we wrześniu 1992 roku Krakowską Konferencję Bezpieczeństwa i Rozwoju Słowiańszczyzny z udziałem przedstawicieli wszystkich Państw Słowiańskich. W delegacji rosyjskiej przybył na nią Gienadij Zjuganow.

W 1996 roku braliśmy udział w Moskwie w powołaniu międzynarodowej organizacji słowiańskiej o nazwie Sobór Wszechsłowiański. Jego przewodniczącym został Mikołaj Kikieszew z Rosji, a przewodniczącą jego Polskiego Oddziału Regionalnego została Barbara Krygier.

W listopadzie 1997 roku uczestniczyliśmy w Pradze w pracach Komitetu Organizacyjnego VII Zjazdu Wszechsłowiańskiego, zaplanowanego w 150. rocznicę

I Zjazdu Wszechsłowiańskiego w Pradze w 1848 roku.

W czerwcu 1998 roku w Pradze nasza polska delegacja licząca 35 osób uczestniczyła w VII Zjeździe Wszechsłowiańskim, który zgromadził przedstawicieli

wszystkich Narodów i Państw Słowiańskich. Zjazd powołał Międzynarodowy Komitet Słowiański dla koordynowania i rozwijania międzynarodowego ruchu słowiańskiego.

Zgodnie z postanowieniem VII Zjazdu Wszechsłowiańskiego o powołaniu krajowych Komitetów Słowiańskich, powołaliśmy w lipcu 1998 roku Polski Komitet Słowiański z przewodniczącym Bolesławem Tejkowskim.

Polski Komitet Słowiański rozpoczął intensywną działalność propagującą i rozwijającą ruch słowiański w Polsce oraz pozyskującą jego nowych zwolenników i członków. Rozpoczął organizowanie własnych konferencji słowiańskich oraz uczestniczenie w konferencjach organizowanych przez inne Kraje Słowiańskie, szeroko popularyzując ich wyniki.

Polski Komitet Słowiański brał udział w Zjeździe Soboru Wszechsłowiańskiego w Moskwie w maju 1999 roku. Zorganizował wspólnie z Międzynarodowym Komitetem Słowiańskim i Czeskim Komitetem Słowiańskim we wrześniu 1999 roku w Warszawie międzynarodową konferencję słowiańską z udziałem przedstawicieli wszystkich Państw Słowiańskich na temat: „Słowiańszczyzna a zwycięstwo nad faszyzmem.”

Polski Komitet Słowiański uczestniczył w powołaniu w Moskwie w czerwcu 1999 roku Międzynarodowego Trybunału Społecznego Do Spraw Przestępstw NATO w Jugosławii. Brał udział w latach 1999-2000 w jego rozprawach sądowych w Moskwie, Jarosławiu w Rosji, Kijowie, Belgradzie, Berlinie i Sofii, zakończonych wydaniem wyroku orzekającego o popełnieniu przez NATO zbrodni.

Z początkiem czerwca 2000 roku w Berlinie Polski Komitet Słowiański brał udział w konferencji Międzynarodowego Europejskiego Społecznego Trybunału w Sprawie Wojny NATO Przeciw Jugosławii, a z końcem czerwca w Moskwie uczestniczył w Międzynarodowym Kongresie Słowiańsko-Euroazjatyckim. We wrześniu 2000 roku w Sofii uczestniczył w konferencji na temat: „Pokój na Bałkanach a Słowiańszczyzna”. W listopadzie 2000 roku w Pradze wziął udział w konferencji międzynarodowej ”NATO a militaryzacja w Republice Federalnej Niemiec”.

W kwietniu 2001 roku licząca 25 osób delegacja Polskiego Komitetu Słowiańskiego uczestniczyła w VIII Zjeździe Wszechsłowiańskim w Moskwie. W maju 2002 roku Polski Komitet Słowiański brał udział w konferencji w Użgorodzie na Ukrainie na temat: ”Ruś Zakarpacka w Świecie Słowiańskim”. We wrześniu 2002 roku uczestniczył w Ostrawie w V Zjeździe Klubu Czeskiego Pogranicza. Na przełomie

listopada i grudnia 2002 roku Polski Komitet Słowiański wspólnie z Międzynarodowym Komitetem Słowiańskim zorganizował w Warszawie międzynarodową konferencję Słowian Zachodnich: „Polska, Czechy, Słowacja, Serbowie Łużyccy – możliwości i perspektywy współpracy i rozwoju”. W czerwcu 2004 roku w Mińsku uczestniczyliśmy w międzynarodowej konferencji naukowej „Świat Słowiański w warunkach globalizacji”. W październiku 2004 roku w Pilźnie byliśmy gośćmi VI Zjazdu Klubu Czeskiego Pogranicza. W marcu 2005 roku w Moskwie wzięliśmy udział w IX Światowym Soborze Narodu Rosyjskiego.

W lipcu 2005 roku licząca 25 osób delegacja Polskiego Komitetu Słowiańskiego uczestniczyła w IX Zjeździe Wszechsłowiańskim w Mińsku. W październiku 2005 roku w Belgradzie byliśmy gośćmi konferencji Światowego Kongresu Słowian Południowych pod hasłem: „Słowiańszczyzna XXI wieku”. We wrześniu 2006 roku w Brnie uczestniczyliśmy w VII Zjeździe Klubu Czeskiego Pogranicza. W grudniu 2006 roku w Kijowie braliśmy udział w Międzynarodowym Forum Antyfaszystowskim na temat „XXI wiek: nauki Norymbergii”.

Narastająca w Polsce antyrosyjska propaganda prozachodniej władzy zobowiązała Polski Komitet Słowiański do zainicjowania powołania w grudniu 2008 roku Stowarzyszenia Przyjaźni Polsko-Rosyjskiej jako ważnego ogniwa ruchu słowiańskiego w naszym Kraju. Spotkało się to z żywym oddźwiękiem licznych środowisk polskich i napływem znacznej liczby członków do tej formy ruchu słowiańskiego.

Nasze przygotowania do uczczenia 600. rocznicy Bitwy pod Grunwaldem stały się okazją do propagowania idei słowiańskiej, do propagowania jedności Słowiańszczyzny. Głosiliśmy, że zjednoczona Słowiańszczyzna wywalczyła Zwycięstwo Grunwaldzkie, wywalczyła zwycięstwo w II wojnie światowej. Ta nasza konsekwentna akcja propagandowa przyczyniła się do wzrostu świadomości słowiańskiej u Polaków, do rozwoju ruchu słowiańskiego w Polsce, do wzrostu jego zwolenników i członków. Przyczyniło się do tego również powołanie przez Polski Komitet Słowiański w styczniu 2010 roku Komitetu Budowy Pomnika Grunwaldzkiego w Warszawie. Inicjatywa ta spotkała się z dużym zainteresowaniem i poparciem polskich środowisk artystycznych i twórczych oraz z dezaprobatą władz w Polsce. Kulminacją naszej grunwaldzkiej akcji było zorganizowanie w lipcu 2010 roku podczas ogólnopolskich państwowych obchodów 600. rocznicy Bitwy pod Grunwaldem konferencji Międzynarodowego Komitetu Słowiańskiego. Jej tematem było znaczenie Zwycięstwa Grunwaldzkiego oraz zwycięstwa w II wojnie światowej dla współczesnej Słowiańszczyzny. Konferencja uchwaliła Orędzie Grunwaldzkie wołające o spełnienie testamentu naszych grunwaldzkich bohaterów – o zjednoczenie Słowiańszczyzny w obliczu współczesnych zagrożeń ze strony zachodniego globalizmu i liberalizmu. W dniu 15 lipca 2010 roku delegacja Międzynarodowego Komitetu Słowiańskiego w towarzystwie delegacji wielu organizacji i środowisk złożyła wieniec pod pomnikiem upamiętniającym Zwycięstwo Grunwaldzkie.

Ogólnopolskie państwowe obchody 600. rocznicy Bitwy pod Grunwaldem skupiły na polach grunwaldzkich ponad pół miliona Polaków i tysiące osób z Litwy, Białorusi, Rosji, Ukrainy, Czech, Słowacji. Świadczy to o dużym znaczeniu integracyjnym tej rocznicy, umacniającym słowiańską świadomość Polaków i potrzebę słowiańskiej jedności.

W listopadzie 2010 roku licząca 25 osób delegacja
Polskiego Komitetu Słowiańskiego wzięła udział w X Zjeździe Wszechsłowiańskim w Kijowie. Był on poświęcony głównie pilnej potrzebie integracji Słowiańszczyzny w obliczu nowych zagrożeń ekspansjonistycznych Zachodu, widocznych w marszu NATO na Wschód ku granicom Rosji.

Na przełomie czerwca i lipca 2012 roku i 2015 roku przedstawiciele Polskiego Komitetu Słowiańskiego uczestniczyli w konferencjach Słowian Zachodnich w Pradze, poświęconych zadaniom zachodniego ruchu słowiańskiego w aktualnej sytuacji międzynarodowej.

W grudniu 2015 roku w Petersburgu zastępca przewodniczącego Polskiego Komitetu Słowiańskiego Barbara Krygier uczestniczyła w międzynarodowej Konferencji Jedności Kultur Słowiańskich w ramach Forum Kultury. Konferencję zaszczycił swoją obecnością Prezydent Federacji Rosyjskiej Władimir Putin.

W czerwcu 2016 roku w Sofii Barbara Krygier brała udział w konferencji poświęconej tożsamości kultur słowiańskich. We wrześniu 2016 roku w Senicy na Słowacji delegacja Polskiego Komitetu Słowiańskiego uczestniczyła w konferencji na temat ideologii słowiańskiej. W kwietniu 2017 roku Barbara Krygier reprezentowała Polski Komitet Słowiański na konferencji „Słowiańska duchowość i narodowa tożsamość”.

W sytuacji nasilającej się akcji władz usuwania pomników żołnierzy radzieckich wyzwalających Polskę spod niemieckiej okupacji, Polski Komitet Słowiański przystąpił do aktywnej obrony tych czcigodnych obiektów. Zwracaliśmy się w tej sprawie do władz rządowych i samorządowych oraz prokuratur i sądów o powstrzymanie tej

bezprawnej i haniebnej akcji. Na znak szacunku do Braci-Słowian wyzwalających Polskę, Polski Komitet Słowiański co roku bierze udział w składaniu wieńców w warszawskim Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich z okazji rocznicy wyzwolenia Warszawy, z okazji rosyjskiego święta – Dzień Obrońcy Ojczyzny, z okazji rocznicy zwycięstwa w II wojnie światowej.

Pomimo antysłowiańskiej kampanii władz i mediów, idea słowiańska w Polsce staje się coraz bardziej popularna. Rośnie świadomość tożsamości słowiańskiej, braterstwa z innymi Narodami Słowiańskimi i potrzeby integracji z całą Słowiańszczyzną. Duże zasługi mają w tym niektóre środowiska twórcze, naukowe i artystyczne organizujące konferencje na temat filozofii słowiańskiej oraz Festiwale Poezji Słowiańskiej odbywające się co roku w Warszawie. Kulturę słowiańską popularyzują niektóre samorządy. Samorząd Oleśnicy na Dolnym Śląsku z udziałem Polskiego Komitetu Słowiańskiego organizuje co roku Międzynarodowy Festiwal Zespołów Folklorystycznych z Krajów Słowiańskich.

W ramach rozwijania ruchu słowiańskiego w Polsce, Polski Komitet Słowiański ogłasza systematycznie oświadczenia oceniające sytuację krajową i międzynarodową oraz postulujące określone rozwiązania. Oświadczenia te są popularyzowane w formie ulotek oraz przekazu internetowego. Inne media – prasa, radio, telewizja – są dla nas niedostępne, albowiem władza i związane z nią instytucje są przeciwne ruchowi słowiańskiemu w Polsce. Wielki rozgłos i uznanie zdobyło nasze oświadczenie z grudnia 2016 roku: „Polacy pragną suwerennej Polski, bezpieczeństwa i dobrobytu”. Jego głównym przesłaniem jest nawoływanie wszystkich do przeciwstawienia się obecności wojsk NATO w Polsce, zagrażających naszemu Krajowi, Rosji i całej Słowiańszczyźnie.

xxx

Z perspektywy rozwoju ruchu słowiańskiego w Polsce oraz w aktualnej sytuacji naszego Kraju, Polski Komitet Słowiański dostrzega następujące Zadania Słowiańszczyzny we współczesnym Świecie.

Nie ulega wątpliwości, że wszelkie obecne poczynania Zachodu z USA i UE na czele, zmierzające do jednobiegunowego panowania nad Światem, są skierowane przede wszystkim przeciwko Rosji i całej Słowiańszczyźnie, przeciwko idei słowiańskiej głoszącej jedność Słowian. Ukraina została oderwana od Rosji i skierowana przeciw Rosji. Większość Państw Słowiańskich została opanowana i skolonizowana przez UE i NATO i przeciwstawiona Rosji. Antyrosyjskość najmocniej zaszczepiono Polsce, która najmocniej zabiegała o przyjęcie wojsk NATO. Bazy NATO zbliżyły się do granic Rosji. Wierność wobec idei słowiańskiej i lojalność wobec Rosji zachowały Białoruś i Serbia.

W tej sytuacji naczelnym zadaniem Słowiańszczyzny we współczesnym Świecie wielkich zagrożeń jest rozpowszechnianie idei słowiańskiej, zakładającej integrację i jedność Słowian, integrację i jedność Narodów i Państw Słowiańskich. W tej bowiem jedności Słowianie mogą zapewnić sobie bezpieczeństwo, dobrobyt i rozwój.

            Zadaniem całej Słowiańszczyzny jest dążenie do ponownej jedności Rosji i Białorusi z Ukrainą. Zjednoczy to pokrewne sobie ruskie społeczeństwa oraz pozbawi Zachód możliwości wykorzystywania Ukrainy przeciwko Rosji.           

            Zadaniem Słowiańszczyzny jest dążenie do trwałego porozumienia Polaków z Rosjanami, Polski z Rosją. Sojusz Polski z Rosją jest najważniejszy w procesie jednoczenia Słowian, jest geopolityczną podstawą, kręgosłupem integracji Słowiańszczyzny. Sojusz polsko-rosyjski jest nie tylko najbardziej korzystny dla Polski i Rosji, ale jest korzystny dla całej Słowiańszczyzny.

            Zadaniem Słowiańszczyzny jest dążenie do integracji, do wszechstronnego sojuszu wszystkich Narodów i Państw Słowiańskich. Tylko taka całościowa integracja przyniesie całej Słowiańszczyźnie ochronę przed zagrożeniem ze strony ekspansjonistycznego Zachodu, przyniesie przodujący cywilizacyjny rozwój. Integracja słowiańska jest również potrzebna innym Narodom zagrożonym ekspansją Zachodu, widzącym w zjednoczonej Słowiańszczyźnie realny ratunek.

            Zadaniem Słowiańszczyzny jest tworzenie nowej cywilizacji słowiańskiej, cywilizacji duchowego i materialnego rozwoju wznoszącego ludzi i Narody na wyższy poziom umysłowy, moralny i twórczy, cywilizacji pokoju, twórczości, sprawiedliwości i współpracy między Narodami, cywilizacji, która może być atrakcyjna dla pozasłowiańskich Narodów. Integracja Słowian i rozwój cywilizacji słowiańskiej ułatwi tworzenie antyglobalistycznego, antyliberalnego, wielobiegunowego ładu światowego, opartego o zasady pokoju, sprawiedliwości i równomiernego rozwoju wszystkich Narodów i Państw.

            Zadaniem Słowiańszczyzny jest zdecydowane przeciwstawienie się rozszerzaniu NATO na Wschód, instalowaniu w Krajach Słowiańskich tarcz antyrakietowych, wyrzutni rakiet i innych instalacji służących agresji, głównie wymierzonych przeciwko Rosji.

            Zadaniem Słowiańszczyzny jest obrona pomników i cmentarzy żołnierzy radzieckich i innych żołnierzy słowiańskich, którzy uchronili Narody Słowiańskie i inne Narody Europy i Świata przed zagładą oraz przynieśli im wolność w 1945 roku. Zadaniem naszym jest ukazywanie decydującej roli Związku Radzieckiego, Narodu Rosyjskiego i wszystkich pozostałych Narodów Słowiańskich w rozgromieniu ludobójczych nazistowskich Niemiec w II wojnie światowej.

            Zadaniem Słowiańszczyzny jest przywracanie i umacnianie słowiańskiej świadomości naszych Narodów, bez której niemożliwa jest realizacja innych słowiańskich zadań.

            Historia wykazała, że zjednoczona Słowiańszczyzna jest niezwyciężona, jest wyjątkowo twórcza we wszystkich dziedzinach życia. Integrujmy Słowiańszczyznę ze wszystkich swych sił, ukazujmy wielkie osiągnięcia Narodów Słowiańskich, przyciągajmy do Słowiańszczyzny inne Narody europejskie i pozaeuropejskie. Słowiańszczyzna ma bowiem szanse pokojowego uchronienia Świata przed zachodnią ekspansją globalistyczną, niedopuszczenia do wojny planowanej przez ekstremistyczne gremia Zachodu.

            W imię pokoju dla wszystkich Narodów – integrujmy Słowiańszczyznę i ukazujmy jej pokojowe intencje, jej uniwersalne wartości owocujące dbałością nie tylko o własne dobro, ale o dobro innych Narodów.

            Taka jest istota Słowiańszczyzny i chwała za to wszystkim Słowianom!

 

 

 

Юбилейный Славянский съезд

Москва-Санкт-Петербург, 26 мая -2 июня 2017 года

 

Доклад Польского славянского комитета

 

 

Развитие славянского движения в Польше

 

Братья-славяне!

Современное славянское движение в Польше было инициировано нашей партией - Польским национальным сообществом. Его целью было поддержание в измененной формуле единства Славянских народов и государств, полученного в результате общей Победы в 1945 году над фашистской Германией и общей принадлежности к созданному после войны социалистическому лагеря. Речь шла о поддержке и укреплении этого единства в условиях роспуска социалистического лагеря, происходящих системных изменений и навязывания Польше и другим Славянским государствам интеграции с глобалистическо- капиталистическим Западом.

Первую посвященную этой цели поездку наша делегация совершила в Ленинград в октябре 1990 года. В январе 1991 года в Ленинграде мы стали одними из соучредителей международной славянской организации под названием «Славянский Собор». Его сопредседателями стали Станислав Карпов из России и Болеслав Тейковский из Польши. Последующие съезды «Славянского Собора» проходили в мае 1991 года в Москве и в июле 1991 года в Минске.

В 1992-1995 годах мы были соорганизаторами и участниками встреч и конференций славянского движения в Москве, Киеве, Минске, Варшаве и Кракове. Мы провели там в сентябре 1992 года Краковскую конференцию по безопасности и развитию славянства с участием представителей всех Славянских государств. В российской делегации на нее прибыл Геннадий Зюганов.

В 1996 году мы приняли участие в Москве в создании международной организации под названием «Всеславянский Собор». Его председателем стал Николай Кикишев из России, а Председателем его Польского регионального отделения стала Барбара Кригер.

В ноябре 1997 года в Праге мы участвовали в работе организационного комитета VII Всеславянского съезда, запланированного на 150-ую годовщину I Всеславянского съезда в Праге в 1848 году.

В июне 1998 года в Праге, наша польская делегация, насчитывающая 35 человек, приняла участие в VII Всеславянском съезде, в котором участвовали представители всех Славянских народов и государств. Конгресс учредил Международный славянский комитет для координации и развития международного славянского движения.

В соответствии с решением VII Всеславянского съезда о создании национальных славянских комитетов, в июле 1998 года мы основали Польский славянский комитет с председателем Болеславом Тейковским.

Польский славянский комитет начал интенсивную деятельность, пропагандирующую и развивающую славянское движение в Польше и привлекающую его новых сторонников и членов. Он начал проводить собственные славянские конференции и участвовать в конференциях, организованных другими Славянскими странами, широко популяризируя их документы.

Польский славянский комитет принял участие в Съезде Всеславянского Собора в Москве в мае 1999 года. Совместно с Международным славянским комитетом и Чешским славянским комитетом организовал в сентябре 1999 года в Варшаве международную славянскую конференцию с участием представителей всех Славянских государств на тему «Славяне и Победа над фашизмом».

Польский славянский комитет участвовал в созыве в Москве в июне 1999 года Международного общественного трибунала по вопросам преступлений НАТО в Югославии. Принимал участие в 1999-2000 годах в судебных слушаниях в Москве, Ярославле, Киеве, Белграде, Софии и Берлине, закончившихся вынесением обвинительного приговора о совершении НАТО преступлений.

В начале июня 2000 года в Берлине Польский славянский комитет принял участие в конференции Международного Европейского общественного трибунала по войне НАТО против Югославии, а в конце июня в Москве — в Международном славяно-евразийском конгрессе. В сентябре 2000 года в Софии он принял участие в конференции «Мир на Балканах и Славянство». В ноябре 2000 года в Праге он участвовал в международной конференции «НАТО и милитаризации Федеративной Республики Германии».

В апреле 2001 года с делегацией, насчитывающей 25 человек, Польский славянский комитет участвовал в VIII Всеславянском съезде в Москве. В мае 2002 года Польский славянский комитет принял участие в конференции в Ужгороде на Украине на тему «Закарпатская Русь в Славянском мире». В сентябре 2002 года он участвовал в Остраве в V съезде Клуба чешского пограничья. В конце ноября – начале декабря 2002 года Польский славянский комитет совместно с Международным славянским комитетом организовал Международную конференцию западных славян в Варшаве: «Польша, Чехия, Словакия, Лужицкие сербы – возможности и перспективы сотрудничества и развития». В июне 2004 года в Минске, мы приняли участие в международной научно-практической конференции «Славянский мир в условиях глобализации». В октябре 2004 года в Пльзене мы были гостями VI съезда Клуба чешского пограничья. В марте 2005 года в Москве мы приняли участие во IX Всемирном русском национальном соборе.

В июле 2005 года, с делегацией, насчитывающей 25 человек, Польский славянский комитет участвовал в IX Всеславянском съезде в Минске. В октябре 2005 года мы были гостями Белградской конференции Всемирного конгресса южных славян под лозунгом: «Славянство XXI века». В сентябре 2006 года в Брно мы приняли участие в VII съезде Клуба чешского пограничья. В декабре 2006 года в Киеве мы участвовали в Международном антифашистском форуме «XXI век: кроки Нюрнберга».

Нарастающая в Польше антироссийская пропаганда прозападного правительства вынудила Польский славянский комитет инициировать создание в декабре 2008 года Ассоциации польско-российской дружбы как важного очага славянского движение в нашей стране. Эта инициатива встретила живой отклик во многих польских кругах и вызвала приток большого числа людей в эту форму славянского движения.

Наша подготовка к празднованию 600-летия Грюнвальдской битвы стала поводом продвигать славянскую идею, пропагандировать единство Славянства. Мы заявляли, что объединенное Славянство одержало Грюнвальбскую победу, победило во Второй мировой войне. Это наша последовательная пропагандистская кампания способствовала повышению уровня славянского самосознания у поляков, развитию славянского движения в Польше, росту его членов и сторонников. Это способствовало также созданию Польским славянским комитетом в январе 2010 года Комитета по строительству Грюнвальдского памятника в Варшаве. Эта инициатива была встречена с большим интересом и поддержкой польскими художественными и творческими кругами и с неодобрением со стороны властей в Польше. Кульминацией нашей грюнвальдской акции стала организация в июле 2010 года во время общепольского официального празднования 600-летия битвы при Грюнвальде конференции Международного Славянского комитета. Ее тема было значение Грюнвальдской победы и победы во Второй мировой войне для современных славян. Конференция выпустило Грюнвальдское коммюнике, призывающее к исполнению заветов наших героев Грюнвальда – к объединению Славянства перед лицом современных угроз со стороны западного глобализма и либерализма. С 15 июля 2010 года делегация Международного славянского комитета в сопровождении делегации многих организаций и общин возложили венок к памятнику в честь Победы под Грюнвальдом.

Общенациональные официальные празднования 600-летия Грюнвальдской битвы собрали на полях Грюнвальда более полумиллиона человек и тысячи поляков из Литвы, Белоруссии, России, Украины, Чехии и Словакии. Это свидетельствует о большом объединяющем значении этой годовщины, укрепляющем славянское самосознание поляков, и необходимости славянского единства.

В ноябре 2010 года делегация Польского славянского комитета, насчитывающая 25 человек, приняла участие в Х Всеславянском съезде в Киеве. Он был посвящен в основном срочной необходимости интеграции Славянства перед лицом новых экспансионистских угроз Запада, проявившихся в марше НАТО на восток к границам России.

В конце июня – начале июля 2012 года и в 2015 году представители Польского славянского комитета участвовали в конференциях западных славян в Праге, посвященных задачам западного славянского движения в нынешней международной ситуации.

В декабре 2015 в Санкт-Петербурге заместитель председателя Славянского польского комитета Барбара Кригер приняла участие в Международной конференции единства славянских культур в рамках Форума культуры. Конференцию почтил своим присутствием президент Российской Федерации Владимир Путин.

В июне 2016 года в Софии Барбара Кригер приняла участие в конференции, посвященной вопросам своеобразия славянских культур. В сентябре 2016 года в Сенице, в Словакии делегация Польского славянского комитета приняла участие в конференции на тему славянской идеологии. В апреле 2017 года Барбара Кригер представляла Польский славянский комитет на конференции «Славянская духовность и национальная идентичность».

В условиях усиливающейся акции властей по сносу памятников советских воинам, освобождавшим Польшу от немецкой оккупации, Польский славянский комитет приступил к активной защите этих объектов славы. Мы обращались по этому вопросу к правительству и местным властям, а также в прокуратуру и в суды, чтобы остановить эту противозаконную и постыдную акцию. В знак уважения к братьям-славянам, освобождавшим Польшу, Польский славянский комитет ежегодно участвует в возложении венков к Мавзолею советским воинам в Варшаве в день годовщины освобождения Варшавы, по случаю российского праздника - Дня защитника Отечества, в годовщину Победы во Второй мировой войне.

Несмотря на антиславянскую кампанию властей и средств массовой информации, славянская идея в Польше становится все более популярной. Растет осознание славянской идентичности, братства с другими славянскими народами и необходимости интеграции всего Славянства. Большой вклад в это дело вносят некоторые творческие, научные и артистические круги, организующие конференции по славянской философии и фестивали славянской поэзии, которые проводятся каждый год в Варшаве. Славянскую культуру популяризируют некоторые местные органы власти. Местное самоуправление города Олесницы в Нижней Силезии, при участии Польского славянского комитета, организует ежегодный Международный фестиваль фольклорных ансамблей славянских стран.

В рамках развития славянского движения в Польше Польский славянский комитет систематически делает заявления, оценивающие ситуацию в стране и на международной арене, а также предлагает конкретные решения. Эти заявления распространяются в виде листовок и в интернет-СМИ. Другие средства массовой информации - пресса, радио, телевидение - недоступны для нас, потому что правительство и связанные с ними институты выступают против славянского движения в Польше. Большой резонанс и признание получило наше заявление от декабря 2016 года «Поляки требуют суверенитета Польши, безопасности и благосостояния». Его главным посылом является призыв ко всем противостоять присутствию войск НАТО в Польше, представляющим угрозу для нашей страны, России и всего Славянства.

 

***

С точки зрения развития славянского движения в Польше и нынешней ситуации в нашей стране, Польский славянский комитет отмечает следующие задачи Славянства в современном мире.

Не подлежит сомнению то, что все нынешние действия Запада во главе с США и ЕС в русле однополярного мирового господства направлены в первую очередь против России и всего Славянского мира, против славянской идеи, провозглашающей единство славян. Украина была отделена от России и направлена против России. Большинство Славянских государств были захвачены и колонизированы ЕС и НАТО и противопоставлены России. Антироссийские настроения были сильнее всего привиты в Польше, которая наиболее активно побивалась принятия войск НАТО. Базы НАТО придвинулись ближе к границам России. Верность славянской идее и лояльность по отношению к России, сохранили Белоруссия и Сербия.

В этой ситуации главная задача Славянства в современном мире великих угроз заключается в распространении славянской идеи, которая подразумевает интеграцию и единство славян, интеграцию и единство Славянских народов и государств. Ведь только в таком единстве славяне могут обеспечить себе безопасность, благополучие и развитие.

Задачей всего Славянства является стремление к воссоединению России, Белоруссии и Украины. Это объединит родственные между собой восточнославянские общества и лишит Запад возможности использовать Украину против России.

Задачей Славянства является стремление к прочному согласию поляков с русскими, Польши с Россией. Союз Польши с Россией является наиболее важным в процессе объединения славян, он составляет геополитический фундамент, основу интеграции Славянского мира. Польско-русский союз не только наиболее благоприятен для Польши и России, но и выгоден для всего Славянства.

Задачей Славянства является стремление к интеграции, к всеобъемлющему союзу всех Славянских народов и государств. Только такая комплексная интеграция принесет всему Славянству защиту от угрозы со стороны экспансионистского Запада, принесет развитие цивилизации. Славянская интеграция также необходима и другим Народам, которым угрожает экспансия Запада и которые видят в едином Славянстве реальное спасение.

Задачей Славянства является создание новой славянской цивилизации, цивилизации духовного и материального развития, поднимающего людей и народы на более высокий интеллектуальный, моральный и творческий уровень, цивилизации мира, творчества, справедливости и сотрудничества между народами, цивилизации, которая может быть привлекательной для неславянских наций. Интеграция славян и развитие славянской цивилизации будет способствовать созданию антиглобалистического, антилиберального, многополярного мирового порядка, основанного на принципах мира, справедливости и равномерного развития всех Народов и Государств.

Задачей Славянства является решительное противодействие расширению НАТО на Восток, установке в Славянских странах противоракетных щитов, ракетных пусковых и другие установок, созданных в агрессивных целях и направленных, главным образом, против России.

Задачей Славянства является защита памятников и кладбищ советских солдат и других славянских воинов, которые спасли славянские и другие народы Европы и мира от уничтожения и принесли им свободу в 1945 году. Наша задача состоит в том, чтобы показать решающую роль Советского Союза, русского народа и всех других славянских народов в разгроме преступного нацистского режима в Германии во время Второй мировой войны.

Задачей Славянства является восстановить и укрепить славянское самосознание наших народов, без которого невозможно реализовать другие славянские задачи.

История показала, что объединенное Славянство непобедимо, чрезвычайно созидательно во всех областях жизни. Так будем же объединять Славянство всеми силами, покажем великие достижения Славянских народов, притянем к Славянскому миру другие европейские и неевропейские народы. Ведь Славянский мир имеет все шансы мирным путем защитить Мир от западной глобалистической экспансии, предотвратить войну, запланированную экстремистскими кругами Запада.

Во имя мира для всех Народов – интегрируем Славянство и покажем его мирные намерения, его универсальные ценности, которые велят заботиться не только о собственном благе, но и о благе других Народов.

Такова сущность Славянства и слава за это всем славянам!